Sayfalar

gerilim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
gerilim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

25 Eylül 2011 Pazar

JENERATÖR


Bir jeneratör,örneğin sabit bir mıknatısın manyetik alanı içerisinde döndürülen iletken bir bobinden oluşur.Bobin bir türbin tarafından döndürülür ve ikisi birlikte,bir ‘türbin-jeneratör’ ya da ‘türbin alternatör’ sistemi oluşturur.Şekil 1’de böyle bir düzeneğin  alternatör kısmı var.Çizimibasit tutmak amacıyla,bobin tek sarımlı olarak gösterilmiş.Bobin,şekilde görülmeyen türbin tarafından , açısal hızıyla saat yönünde döndürülüyor.Mıknatısın manyetik alanı Bm, yön ve büyüklükçe sabit.Sarımın sınırlandığı A yüzeyine dik olan birim vektör k, Bm, ile α açısını yapıyor.Bobin saat yönünde döndürüldüğünden,bu açı,sarım döndükçe büyüyor.Başlangıç değeri  0 olarak alınırsa: α=ωt .Manyetik alan  Bm’ nin gördüğü ‘etkin sarım alanı’ A.cos.‘ya eşit ve zamanla değişiyor.Dolayısıyla,sarımdan geçen ‘etkin akı’ miktarı  φ, A.Bm.cosα=A.Bm.cos(ωt)’ye eşit olup,zamanla değişmektedir.Bu durumda bobin,Faraday Yasası gereği,içinden geçen manyetik akı miktarındaki değişime karşı koyan bir tepki oluşturur.Şöyle ki,sarımdan geçen
manyetik akı,örneğin gösterilen durumda olduğu gibi,yukarı doğruyken azalmakta ise;bobinin uçları arasında;akıdaki bu azalmayı frenlemeye,yani yukarı yöndeki akıyı arttırmaya yönelik bir manyetik alanı üretecek olan akıma yol açacak şekilde bir gerilim oluşur.Gösterilen tepki aslında,bobinin yapıldığı iletkenin yapısındaki taşıyıcı yüklerden kaynaklanmaktadır ve cisimlerin kütleleri nedeniyle ivmelenmeye karşı gösterdikleri tepkiye benzetilebilir.Sonuç olarak
endüklenmesine çalışan manyetik alan Be, sarımının sınırladığı yüzeye dik olan birim k vektörünün yönünde olduğundan,bu manyetik alanı üretebilecek olan akım ve dolayısıyla da endüklenen gerilim,sağ el kuralına göre;sağ elin başparmağı Be yönünde dikleştirildiğinde,kıvrılan diğer başparmakların işaret ettiği yönde olmak zorundadır.Şekildeki sağ el çizimi,akımın yönünü gösteriyor.Fakat bu akım ancak,sarımdan güç çekildiği taktirde oluşacak,aksi halde bobinin uçları arasındaki gerilim ɛ,sarım içerisindeki herhangi bir akım dolaştıramayacaktır.Gerilimin büyüklüğü,Faraday Yasası’na göre,N sarımlı bir bobin için ɛ=-N.dφ/dt ifadesiyle verilir. Yani: ɛ=-N.d/dt(A.Bm.cosωt)=N.d.A.Bm.ω.sinωt.
Bu gerilimin yönü,bobinin her turunda iki kez yön değiştiriyor olmakla beraber,bobinin uçlarındaki kesikli halkaya dokunan fırçalar,yarım halkalara kah bir,kah da diğer sırada değdiklerinden,fırça uçlarındaki gerilim,üstteki V-t grafiğinde görüldüğü gibi hep aynı yönde,yani DC’dir. Dolayısıyla,şekilde gösterilen düzenek,bir DC jeneratörü oluşturur.Fırçalar genellikle grafikten yapılmıştır ve yarım halkalarla temas ettikleri yüzeylerde,sık sık elektrik arkları oluşur.Örneğin bir matkapın sırtındaki yarıkların içinde görülen kıvılcımları bu arklardan kaynaklanmakta ve temas yüzeylweini aşındırmaktadır.DC jeneratörleri bu yüzden,sorunlu ve görece kısa ömürlüdür.Oysa fırçalar  kullanılmadığında,bobinin uçları arasında, AC gerilimi elde edilir.Böyle bir AC jeneratörü ,yapısı  görece basit olduğundan ,daha az sorunlu ve daha uzun ömürlü olur.AC gerilimin tercih nedenlerinden birisi budur.

Jeneratörden güç çekmediği sürece,bobin sarımlarında gerilim var olmakla beraber,akım dolaşmkatadır.Güç çekildiğinde,bobin sarımlarında akım dolaşmaya başlar.Akım,sarımların iletken yapısındaki elektronlar tarafından taşınmaktadır.Hareket halindeki bu elektronla,mıknatısın sabit alanı tarafından Fe=qvxBm=-evxBm kuvveti uygulanır.O zaman şu soru doğuyor :Şekilde bir dikdörtgen olarak gösterilmiş sarımın sağ yada sol kenarı x,ön ve arka kenarları da y uzunluğunda ise,bu kenarlar üzerindeki toplam kuvvetlerin büyüklükleri nedir?... Sarımı oluşturan iletkenin yapısının,uzunluğu boyunca aynı olduğunu varsayalım.İletken içerisinde serbestçe dolaşabilen elektronların sayısı,birim
uzunluk başına n ve uzunluk boyunca ortalama hareket ,yani ‘sürüklenme hızı’ da v olsun. O halde,iletkenin herhangi bir kesitinden saniyede n.v tane elektron geçmektedir ve bu,akım şiddetinin I=n.v.e büyüklüğünde olduğu anlamına gelir.Öte yandan,iletkenin dL diferansiyel uzunluğunun tümünde,her an için dL.n=dL.I/(v.e) tane elektron vardır.Mıknatısın manyetik alanı Bm’nin ,bu elektronların tümü üzerinde etki ettirdiği kuvvetin büyüklüğü, dF ((I/v.e).dL)evxBm=-I.dL.(v/v)xBm kadardır.Sarımın herhangi bir noktasındaki elektronların hızı v,hem sarıma o noktada teğet,yani dL doğrultusunda ve hem akıma ters yönde olduğundan; -v/v, hem o noktada sarıma teğet,yani dL doğrultusunda ve hem de akım yönünde bir birim vektör oluşturur.Dolayısıyla, dL=dl.(-v/v), alınan noktada sarıma teğet ve akım yönünde bir vektör olur.Ki bu durumda ;dF=I.dLxBm eşitliğini elde ederiz.Dolayısıyla,sarımın herhangi bir parçası üzerindeki kuvveti,o parça üzerindeki diferansiyel kuvvetlerin toplamı,yani bir integral olarak elde etmek mümkündür : F=ʃI.dLxBm.I ve Bm sabit olduklarından,integral  I.(ʃdL)xBm şeklinde basitleşir : Örneğin,sağ yada sol kenar üzerindeki dL’lerin hepsi aynı yönde ve sabit bir Bm’ye dik olduklarından ; ʃdL bize x uzunluğunu verir.O halde,şekilde mavi oklarla gösterilen kuvvetler,F=I.x.Bm büyüklüğünde olup zıt yönlüdürler.Bu iki kuvvet,aynı doğru üzerinde olmadıklarından,sarım üzerinde bir ‘’kuvvet çifti’’oluşturur.Sarıma uyguladıkları tork, T=F.y.sinα=(I.x.bm).y.sinωt kadardır.Burada, x.y ,sarımın yüzey alanı A’ya eşit olduğundan, T=I.A.Bm.sinωt’dir. Oysa,sarımın ön ve arka kenarları  üzerindeki kuvvetler,keza zıt yönlü olmakla beraber,aynı doğru üzerinde olduklarından,bobini kasmaktan başk  bir sonuca yol açmazlar.Bobin ω açısal hızıyla dönmekte olduğuna göre , T torku tarafından bobin üzerine W=ω.T=ω.I.A.Bm.sinωt=-I.dφ/dt hızıyla iş yapmaktadır ve bunun için gereken enerji türbin tarafından sağlanmak zorundadır.Dikkat edilecek olursa,tek sarım için ɛ=-dφ/dt olduğundan W=ω.T aynı zamanda , I.ɛ’ye eşittir.Olması gerektiği gibi.Çünkü bu son ifade;türbin tarafından bobin üzerinde yapılan mekanik işin (W),bobinden çekilen elektrik gücüne (P) eşit olması gerektiği anlamına geliyor.

GERİLİM,EMK


Elektrik gerilimi elde etmenin iki yöntemi vardır.Birincisinde,elektrostatik yüklerden ve kuvvetlerden yararlanılır.Bunun için örneğib,değişik uygun malzemelrden yapılmış iki rulman arasında dönen yalıtkan bir kayışın uyguladığı sürtünme kuvvetinden yararlanılır.Bu kuvvet aracılığıyla,rulmanların birbirinden koparılan elektrik yükleri ötekine taşınıp,sivri uçlu bir metal elektron üzerinden,ikinci rulmanın dışındaki içi boş bir metal kürenin iç yüzeyine aktarılır.Dış yüzeyindeki elektrik yükü birikmesi sağlanır be kürenin 'yere göre gerilimi' yükseltilir(Van de Graaf jeneratörü). 'Yere göre gerilim'den söz edilmesinin nedeni yer kürenin yüzeyindeki gerilimin,hemen her zaman sıfır olmasıdır.Çünkü yarıçapı çok büyük olduğundan,aldığı birim yük başına yüzeyinde oluşan gerilim değişimi sıfıra yakındır.Dolayısıyla,üzerine ne kadar yük akıtılırsa akıtılsın ,yüzeyinde kayda değer bir gerilim oluşmaz.Bir bakıma 'dipsiz bir yük çukuru' gibidir.Topraklama da bu nedenle yapılır.
Kürenin gerilimi,üzerindeki yüklerin,dışarıda yol açtığı elektrik alanından kaynaklanır ve bu elektrik alanına eşlik eden skaler bir 'potansiyel fonksiyonu' vardır.Kürenin yere göre gerilimi,bu fonksiyonun küre yüzeyindeki ve yeryüzündeki değerleri arasındaki fark kadardır.Karmaşık görünen bu anlatım,gerçekte tanışık olduğumuz kavramlardan oluşur.Kürenin yüzeyine bir miktar yük koymak-ki bunlar yerden de alınmış olabilir-tıpkı yerden bir avuç taş alıp,belli bir yüksekliğe kaldırmak gibidir.Nasıl ki kaldırılan taşların yere göre 'kütleçekimsel potansiyel' enerjisi artmışsa,kürenin de yere göre 'elektrostatik potansiyel enerji'si artmış olur.Taşlar,bıraktığımızda kütleçekimi kuvvetinin etkisiyle yere düşerken hızlanıp kinetik enerji kazanacaklarsa,küreden yere bir iletkenle bağlantı kurulduğunda,yükler de elektrik alanının etkisiyle yere doğru hızlanıp kinetik enerji kazanır.Hız kazanmış taşlarla iş yapılabilir,hız kazanmış yüklerle de öyle...
İki nokta arasındaki gerilim farkı,birim büyüklükteki bir yükü birinci noktadan ötekine taşımak için yapılması gerekn iş kadardır.Dolayısıyla gerilimin birimi,yük başına enerjidir(Joule/Coulomb) ve buna volt denir.
Elektrik gerilimi elde etmenin ikinci yöntemi,elektrostatik kuvvetlerin yerine elektromanyetik kuvvetlerden yararlanmaktır.Bu yöntem Faraday'ın 'endüksiyon yasası'na dayanır.Yasa şöyledir : Sabit bir manyetik alan bileşenine dik yönde hareket ettirilen iletken bir telin ya da içinden geçen manyetik 'alan miktarı' (akı)  zamanla değişen iletken bir halkanın uçları arasında 'elektromotor kuvveti' (emk) oluşur.Bunlardan birincisine,iletkenin hareketli olması nedeniyle ,'hareketli emk' , ikincisine de manyetik akı zamanla değiştiğinden dolayı,'dinamik emk' denir.EMK bir kuvvet değil,bir tür gerilimdir ama 'potansiyel farkı' da değildir.Birimi volt,adındaki 'kuvvet' terimi yanıltıcı bir tarihsel kalıntıdır.Hala kullanılmasının nedeni,olguyu örneğin,üzerinden akım geçen bir direncin uçları arasında oluşan potansiyel farkından ayırt etmek içindir.Gerçi oluştuğu her bağlantıda,kendisine zıt yönde eşlik eden bir potansiyel farkı da oluşur.Ancak bu potansiyel farkı tarafında kamufle edildiğinden,doğru ölçülmesi olanaksızdır.